31.12.17




nie wiem co powiedzieć, kiedy światła brudzą niebo, a ja tylko tęsknię, tęsknię i pod zamkniętymi powiekami rysuję trasę z północy do domu, na wyuczonej na pamięć mapie krainy. mam plan. ale jeszcze muszę czekać. i tęsknić, tęsknić i pod zamkniętymi powiekami dawać przyzwolenie lasom równikowym i wieżowcom, co strącają z nieba krople tropikalnej ulewy. ziemia nie jest ani mała ani duża, i ani płaska ani okrągła. jest tylko jarzącym się punktem widzianym z tego miejsca, do którego wybieram się zgodnie z planem, by potem opowiedzieć o tym każdemu, kto będzie chciał słuchać. drzewom i falom, i niebu, które gaśnie.



29.12.17




23.12.17

17.12.17



16.12.17




vinter vet
vinter har alltid visst



10.12.17




vinter inviterer, hvisker, skriker, vinter vet ikke, vinter er



3.12.17